Slechte ontmoetingsplaats
‘Marjon?’ klinkt het aarzelend.
‘Nee toch, jij ook?’ is mijn geschokte reactie.
Na veertig jaar herken ik Ilona nog onmiddellijk, al is er weinig over van haar aanstekelijke vrolijkheid.
Dichterbij schuivend, hoor ik de gruwelverhalen.
Als ze wordt geroepen zie ik haar strompelen.
Ik hoop maar dat ze de rest van het traject aankan en schaam me bijna, dat ik het na 15 bestralingen achter de rug heb.
Bij het weggaan, zie ik mijn oude buurman door de draaideur gaan. Vriendelijke ogen in een geel gelaat proberen zijn moedige groet te ondersteunen.
Wat een rotplaats om bekenden te treffen.