Ik stap naar buiten en voel de zon op mijn huid. Het is windstil en alles is stil. De auto’s, de mensen, de vliegtuigen. Ik hoor alleen de vogels zingen, de bijen zoemen. De witte wolken in de blauwe lucht vertellen me kraakhelder dat dit genoeg is. Meer moet ik niet willen om heerlijk tot mezelf te komen. Dit kleine stukje grond, dit kleine stukje tijd. Laat me zo heel even staan.