Gezellig
Het is een schat hoor, maar als ze geweest is heb ik met iedereen ruzie.
Al voor binnenkomst, heeft ze alle tuintjes geïnspecteerd en geeft ze luidkeels commentaar.
‘Hoe zijn je nieuwe buren? Ze moeten nog veel doen, hè. Of laten ze het zo?
Het zijn Afrikanen, die leven anders, hè. En zeker veel harde stemmen en luide muziek?’
Mijn “sst”-geluiden missend, gaat ze door: ‘En die kant, gaat dat al wat beter?’
Ik antwoord met handgebaren.
‘Gaan we in de tuin zitten?’
‘Weet je, eigenlijk is het perfect weer voor een wandeling. Ik heb koffie en broodjes ingepakt.’