Tijdkramp
‘Nee hè!’ buldert Bram tegen Truus. ‘Een aanmeldscherm! Alleen voor een röntgenfoto! Waarom zo moeilijk? Mijn dikke vingers vertikken dat altijd. En ik dus ook.
Ik ga gewoon zitten, ze vinden me wel.’
Een vrouw komt helpen.
‘Ik haat het om zo afhankelijk te zijn,’ klaagt Bram, ‘maar mijn hoofd kan die nieuwigheid niet meer bijbenen.’
‘Ach ja, alles wordt stijver’ glimlacht de vrouw als ze terugstrompelt.
‘En Bram is al zo’n stijfkop.’ giechelt Truus.
‘Dat valt best mee, maar door die digitale mode, schiet het erin.’