Onthaasten
‘Lotje, Lotje, Lòòòtje!’ Ik kijk om en zie dat het geschreeuw voor mij bedoeld is.
Hijgend rent ze naar me toe.
‘Stop even, ik kan niet meer zo snel.’
‘Wie bent u en wie is Lotje?’
‘Zie je het niet?’
‘Nee. En wie is Lotje?’
‘Jij toch? Lieve help!’
‘Ik ben Liselotte’
‘Kijk wat ik heb meegenomen.’ Ze geeft me een plastic driehoekje met 5 gaatjes.
‘Ken je dit nog?’
Ik blaas erop en hoor mezelf kinderliedjes spelen. Plotseling ben ik weer Lotje, zonder haast en alleen maar bezig met vandaag.
‘Dag Lotje!’
‘Maar wie bent u dan?’
‘Later.’